Kronika 2011

Kronika 2011

  Wydarzenia z 2011 roku

11. 02. 2011 r. – Z Maryją modlimy się za chorych

W Uroczystość Matki Bożej z Lourdes po raz XIX obchodzimy Światowy Dzień Chorego. Został on ustanowiony przez papieża Jana Pawła II 11 maja 1992 roku w 75 rocznicę objawień fatimskich i w 11 rocznicę zamachu na jego życie na placu św. Piotra w Rzymie.
 Każdy z nas pragnął przeżyć ten dzień inaczej, łączyć się z chorymi całego świata. Dziewczęta wierszami powitały Pana Jezusa i zaprosiły Maryję do wspólnej modlitwy. Uradowane serca głośno wyrażały swą radość śpiewem licznych piosenek. Z dużym zaangażowaniem włączyły się również w oprawę liturgiczą Mszy świętej.  Dialogowana homilia prowadzona Przez Ojca  Wojciecha OMI przyniosła miłe efekty, gdyż wspólnie z podopiecznymi doszli do wniosku, że ważniejsze w życiu jest zdrowie duszy i zbawienie aniżeli zdrowie ciała. Dziewczęta bardzo lubią dyskutować z kaznodzieją. Kwintesencją nabożeństwa było oczywiście błogosławieństwo Eucharystyczne na wzór nabożeństw Lourdzkich. Pan Jezus niesiony przez kapłana błogosławił, pocieszał każdego uczestnika z osobna. „Nie pozostawiajmy chorych samym sobie” W tegorocznym Orędziu znajdujemy znaczące podkreślenie konieczności dostrzegania w każdym chorym i cierpiącym osoby – człowieka. „Miarę człowieczeństwa określa się w odniesieniu do cierpienia i cierpiącego”. Benedykt XVI wzywa też, aby rozpoznawać i służyć Jezusowi w ubogich i chorych. Czy spychanie cierpienia, starości na margines życia społecznego nie jest odepchnięciem też Jezusa? Konkludując dalej myśli słowami Jana Pawła II wymienia „Opieka nad ludźmi niepełnosprawnymi i starymi, opieka nad ludźmi chorymi są miernikiem kultury społeczeństwa i państwa”.

21.03.2011 rok – Magiczne spotkanie

Miałyśmy dziś miły zaszczyt gościć w naszym Domu Pana Jerzego Strzeleckiego na RECITALU ILUZJONISTYCZNYM. Po wprowadzeniu i przywitaniu Gościa z miłym uśmiechem nasz aktor  rozpoczął swoje ciekawe sztuczki. Dziewczęta z zaciekawieniem obserwowały te niezwykłe wydarzenia, kiedy to piłeczki same przemieszczały się z jednej ręki do drugiej, lub kartka z gazety, pomimo podarcia na kawałki, znowu stawała się cała.  
Grając na pile zachęcił nas do wspólnego śpiewu i bez problemu mieszkanki włączyły się w ten śpiew. Niewątpliwie największą radością było włączanie do tych czarodziejskich sztuczek naszych podopiecznych.  Chętnie zgłaszały się do wykonawcy programu i z odwagą czarowały razem. Za każdą „sztuczkę” nagradzane zostały cudownie odnajdywanymi cukierkami. Program pełen atrakcji, zabawy i mile przedstawionej edukacji zakończyliśmy wspólnym zdjęciem.

07. 04. 2011 r. – Kapłański codzienny trud.

Z kilku dniowym wyprzedzeniem mieszkanki naszego Domu zaprosiły Księdza kapelana O. Wojciecha R., aby złożyć najlepsze życzenia imieninowe.  Śpiewem „Hej życzenia, życzenia niech popłyną dziś w dal…” i słowami „…chcemy Ci podziękować…” rozpoczęły spektakl, przygotowany przez s. Adrianę B.. Oczywiście bukiet kwiatów został wręczony pod takt śpiewu i tańca ulubionej piosenki.
 Szła dzieweczka, do laseczka
Do zielonego, ha, ha, ha,
Do zielonego, ha, ha, ha,
Do zielonego.
Nazbierała dużo kwiecia
Bardzo ładnego, ha, ha, ha,
Bardzo ładnego, ha, ha, ha,  
Bardzo ładnego.
Dla kogo kwiatuszki, dla kogo są,
Dla Ojca Wojciecha, bo kochamy go.
Te właśnie kwiatuszki dla Ojca są,
Gdyż chcemy pokazać, jak kochamy go. Kolejne mieszkanki deklamowały głębokie i miłe słowa „Któż zrozumie,  kapłański codzienny trud… dziś Kochany Ojcze jesteśmy z Tobą, by w radość zamienić ten smutny nieraz dzień…”. Dla kontynuowania radosnego przeżywania posługi kapłańskiej dziewcvzęta przedstawiły „Spowiedź różnych ptaków”.
W tej kapliczce starej, krzywej
Jest Pan Jezus Frasobliwy… .
Ptaszki przyszły do spowiedzi… .
Wesołe świętowanie dziewczęta zakończyły rytmiczną piosenką „Melodyjka sia-ba-du” śpiewając z uśmiechem …więc kiedy słów brakuje mi, a serce jakoś dziwnie drży, to jak papuga kakadu, znów nucę: sia-ba-du…
Wyrażając Ojcu swoją wdzięczność za jego posługę, a nade wszystko stale okazywany uśmiech i serdeczność, dziewczęta wręczyły samodzielnie wykonywane skromne dary. Do życzeń dołączyły się również Panie pracujące w DPS.

O. Wojciech R. wyraził wszystkim słowa wdzięczności i zadowolenia, obdarzając jednocześnie słodkościami.

07.06.2011 r. – Aktorzy z Krakowa w DPS Wielka Wieś

Dni miłych przeżyć  i radości trwają nadal w naszym Domu. Dziś zawitali do nas aktorzy z ART-RE z Krakowa. Dobrze znane jest nam to Studio Małych Form Teatralnych Scenografii i Reżyserii, którzy przywożą ze sobą wspaniałe dekoracje i mnóstwo radosnej zabawy. Uradowane dziewczęta, piękna scena i mili wykonawcy już oczekują na prezentacje spektaklu. Przedstawienie oparte jest na motywach utworu Janiny Porazińskiej zrealiowane w formie zabawnej opowieści o niesfornej Kózce. Kózka ma dziwny zwyczaj nie mówienia prawdy, w sposób żartobliwy ciągle zmienia fakty. W zabawie biorą udział także Wilk, Lis, wielki Niedźwiedź oraz Zazulka. Był to bardzo radosny, żywy spektakl, podczas którego nasze dziewczęta mogły z entuzjazmem bawić się razem z aktorami. Wspaniałą radość zauważyć można było podczas wspólnego tańca góralskiego, gdzie widzowie z ciupagami w dłoniach tańczyli wesoło.  Wyrażamy serdeczne podziękowanie za to wesołe przedstawienie uczące prawdomówności, umiejętności wybaczania i prawdziwej przyjaźni i czekamy na kolejne.   Serdeczność w domu i piękny stół czekają na każdego przyjaciela.

26. 11. 2009 r. – Idziemy do Jezusa

„A oto Ja jestem z wami

przez wszystkie dni,
aż do skończenia świata” Mt 28, 20.

    Kolejny rok pogadanek religijnych w Domu Pomocy w Wielkiej Wsi, to próba zbliżenia dziewcząt do Pana i spotkania kilku z nich z Jezusem Eucharystycznym. Poznajemy więc bardzo osobiście kaplicę i najważniejsze w niej miejsca.

Wchodząc przypominamy sobie swój chrzest poprzez znak krzyża czyniony wodą święconą. W kaplicy jest miejsce dla każdego i możemy tu zawsze przychodzić. Witamy więc Pana Jezusa modlitwą i wierszem recytowanym przez Jolę „Bądź pozdrowiony Jezu, Ty zaprosiłeś nas…” . Chcemy najpierw słuchać Pana Jezusa, zatem śpiewamy „Piszesz do mnie, a ja słucham Cię…”, dziewczęta  niosąc Pismo Święte podchodzą do ambonki. Tu właśnie jedna z nich odczytuje z Pisma Świętego zachętę i obietnicę Pana Jezusa „Uczcie (…) zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20)

W kaplicy, jak w każdym domu jest stół, do którego wszyscy mogą zasiadać i posilać się. Dwie dziewczynki z radością podchodzą do Stołu Pańskiego – ołtarza, na którym Pan Jezus przemienia chleb w swoje Ciało a kapłan, podaje nam je podczas Mszy świętej. Najważniejsze miejsce to tabernakulum, w którym zawsze jest obecny Pan Jezus – pokazuje nam kolejna z dziewcząt. O tym przypomina nam wieczna lampka pokazywana przez Jolę. Mogłyśmy dziś podejść tu i radośnie wyznać Jezusowi swoją miłość.

Na zakończenie tego spotkania z naszym Przyjacielem dziewczęta powiedziały swoje wiersze: Mam serduszko czyste…, Dobry Boże, dzięki Ci za ten świat wspaniały…. O Boże, ufam Tobie, pomagaj mi w tym dniu… Dla ciebie Jezu, chcemy żyć…, Maryjo, Matko Jezusowa…. Nasze spotkanie przeplatane było modlitwą, rozmową i śpiewem – co dziewczęta lubią najbardziej. Tak, więc rozpoczęłyśmy bezpośrednie przygotowanie do I Komunii Świętej a radosna piosenka „Bóg kocha mnie, takiego jakim jestem…” rozbrzmiewała po całym domu.

4.12.2011 r. – Święty Mikołaj odwiedza nas.

DZYŃ DZYŃ DZYŃ
1. Dzyń dzyń dzyń dzyń dzyń dzyń dzwoneczki grają
Dzyń dzyń dzyń dzyń dzyń dzyń konie parskają.
Ref.: Przyjedzie do nas Mikołaj z nieba przywiezie prezenty jakie potrzeba
2. Dzyń dzyń dzyń dzyń dzyń dzyń dzwoneczki grają
Dzyń dzyń dzyń dzyń dzyń dzyń konie parskają.
Ref.: Siedzimy teraz bardzo cichutko bo Św. Mikołaj jest już bliziutko.
Wszystkie dzieci oczekują Świętego Mikołaja. W naszym Domu również dziewczęta czekają, ćwiczą wiersze i piosenki. Witają Mikołaja kolędą Lulajże Jezuniu… i z dumą i radością odbierają przekazana prezenty.
Dziewczęta z Grupy III z utęsknieniem czekają na tak zacnego Gościa. Na drzwiach już od dłuższego czasu widnieje jego portret. Gienia na powitanie zaśpiewała piosenkę i wszystkie oczekiwały na prezenty.  
W Grupie V powitała mieszkanka Mikołaja wierszem i radosnym uśmiechem.

KOŁYSANKA DLA MIKOŁAJA
1. Zapraszamy Mikołaju usiądź razem z nami
i opowiedz co przyniosłeś w worku z prezentami
Ref.: Baju baju Mikołaju bardzo cię kochamy,
dziękujemy, żeś przyjechał do nas tu saniami.
2. Mikołaju gościu z raju odpocznij troszeczkę
Usiądź sobie na fotelu i odłóż laseczkę.
3. I posłuchaj co śpiewają dziś o tobie dzieci
z tobą św. Mikołaju czas tak szybko leci.

Dziękujemy Święty Mikołaju i za rok znowu zapraszamy !!!

9.12.2011 r.– Składamy serdeczne życzenia Siostrze Dyrektor

   Dziewczęta pod przewodnictwem s. Adriany przedstawiły ciekawy i bardzo głęboki spektakl jako dar imieninowy dla Siostry Dyrektor zatytułowany „Tajemniczy skarb”. Spotkanie rozpoczęło się oczywiście miłą piosenką ” Dla kogo kwiatuszki… dla Siostry Dyrektor, bo kochamy Ją….” wprowadzającą w imieninowy nastrój.

   Przedstawienie oparte na treści czerwonego kapturka wprowadza tajemniczą zadumę. Kapturku, wiesz, Babcia nam zachorowała. Proszę, pójdź do niej i zanieś świeżo upieczone bułeczki i konfitury, oraz syrop dobry na przeziębienie. Mama ostrzega Kapturka, aby po drodze nigdzie się nie zatrzymywał.

   Czerwony Kapturek idąc przez las rozglądał się naokoło, zauważał motylki, zwierzątka i serdecznie rozmawiał z zajączkiem. W drodze nagle spotyka Zbója, rozmawia z nim o chorej Babci i o wielkim skarbie, który ona posiada. Ten uprzedza Kapturka, wkrada się do Babci krzycząc „gdzie masz skarb?” i związuje Babcię sznurem.  ” Ach, jakiś cenny obraz, sprzedam go i będę miał dużo pieniędzy” – woła Zbój i zabiera obraz.

   Czerwony Kapturek wraca do Babci, rozwiązuje sznur, a widząc ją smutną pociesza Babcię i razem modlą się za złego człowieka, do Matki Bożej, która króluje na Tym obrazie. „Ale nigdy nikt tak ciepło na mnie nie patrzył… czy mogę się do ciebie przytulić?  Pójdę do tych ludzi i oddam zabrany obraz”. Wchodząc przeprosił wszystkich stwierdzając, że „Ona zmieniła moje życie”. Babcia wierzyła, że jest to dobre dziecko, a czerwony Kapturek zaprosił, aby znajomy zawsze do nich przychodził stwierdzając ” Ten dom będzie dla ciebie zawsze otwarty. Przecież tutaj jest nasz wspólny skarb”.

   Wszyscy zebrani nagrodzili aktorów gromkimi oklaskami i serdecznym uśmiechem. Solenizantka podziękowała s. Adrianie i dziewczętom za piękne przedstawienie, ładną dekorację i włożony w nią wielki trud. Każda podopieczna złożyła swoje serdeczności, upominek i obdarowane słodkościami wróciły do swoich pokoi.

   Kolejne przeżycia Imieninowe, to uroczysta Msza Święta w intencji zacnej Solenizantki animowana przez nasze mieszkanki.

21.12.2011 r. – Radosnych Świąt Narodzenia Pańskiego

Na wzór lat ubiegłych Starosta Powiatu Pan Ryszard Kurp wraz z Zarządem odwiedził dziś nasz Dom spiesząc z najlepszymi świątecznymi życzeniami. Nasze podopieczne otrzymały ulubione słodycze, owoce i inne artykuły spożywcze, tak bardzo potrzebne do codzienności.     
Spotkanie opłatkowe rozpoczął Starosta Powiatu   podczas którego na ręce Dyrekcji złożył od całego Zarządu Powiatu najlepsze życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia i zbliżającego się Nowego Roku 2012 całemu Personelowi, a szczególnie wszystkim podopiecznym.
Dziewczęta odwzajemniły się złożeniem życzeń i wręczeniem Aniołków i świątecznych choinek przez siebie wykonanych.

24.12.2011 r.Chwała Panu, chwała…

   Ten dzień cudowny, wspaniały jest tylko raz w roku. Przez długi czas dziewczęta przygotowywały swoje serca na przyjście Pana, a w ostatnich dniach ciągle powtarzały swoje role do przedstawienia poprzedzającego wieczerze wigilijną.

Nasze kolędowanie rozpoczęły Aniołki tańcem w takt pastorałki:
Śpiew: Spojrzały Aniołki…
Spojrzały aniołki w niebieski kalendarz –
czas zrobić porządki, zbliżają się święta.
Pościągały pościel z łóżek,
wyskoczyły na podwórze,
i te małe, i te duże,
każdy wielki zuch. Na, na….  Recytacja wiersza Szła kolęda stanowiła całą kwintesencję treści przedstawienia.
1.Szła kolęda w noc grudniową
pukała do drzwi
i wołała żeby ludzie
do stajenki szli.
2.Dziecko małe, malusieńkie
przyszło na ten świat
a w stajence ściany cienkie
i dziurawy dach.
3.Urodziła Matka Boska
Synka w mroźny wieczór.
Trzeba zabrać go do domu,
żeby zimna nie czuł.
4.Uśmiechnęła się kolęda
a my razem z nią.
Matka Boska i dzieciątko
będą mieli dom.
5.Wejdą razem z tą kolędą
w nasz rodzinny krąg
i już nigdy i już nigdy
nie odejdą stąd.
6.Urodziła Matka Boska
Synka w mroźny wieczór.
Przytulimy go do serca,
żeby zimna nie czuł. Już świąteczna Gwiazdka świeci, Gawron i Osiołek, to kolejne wiersze i pastorałki świadczące o historii wydarzeń przy Żłobku.   GAWRON
1.Chociaż gawron trochę siwy,
ale zawsze urodziwy.
Stąpa dzielnie, pierś wypina,
Niesie dary dla Dzieciny.
2.Dałem w darze memu Panu
Kilka ziaren na śniadanie
Aby zawsze się uśmiechał
I z radością na mnie czekał.
Świateczna gwiazdka
1.Już świąteczna gwiazdka świeci,
choineczkę mają dzieci,
aniołeczki z nieba sypią
biały, lekki puch.
2.Wszyscy spieszą już do Pana
Złożyć swoje dary
A z darami nasze serca
I uśmiechy swe.
Do przybyłych gości dołączają Trzej królowie śpiewając i składając swoje dary.

 Śpiew: Jak trzej Królowie …
1. Gloria gloria sekret brzmi, czy słyszycie
Dzisiaj narodził się odkupiciel
Ref: A my jak Trzej Królowie w świętą noc
Co Bogu powierzyli drogę swą
Zanieśmy Jezusowi cenny dar,
Serduszka, co jak złoto jasno lśnią
Ref: A my, jak Trzej Królowie…
2. Wielka miłość Boga Ojca to sprawiła
Że Maryja Zbawiciela porodziła.
Ref: A my jak Trzej Królowie Kolędowanie kończy pastorałka Chwała Panu, Chwała… podczas której tworzymy kochającą się Rodzinę, trzymając się za rączki.
Dziewczęta słowami wierszy składają wszystkim najlepsze życzenia świąteczne. Gdy Opłatkiem się łamiemy
to życzymy bliskim, żeby pokój był na ziemi
i niósł miłość wszystkim.
Żeby słońce nam świeciło, raj był naokoło,
żeby wszystkim tutaj było  dobrze i wesoło.      
      Aby Jezus w żłobku małym, błogosławił Dom nasz cały
Oraz szczęścia z każdym krokiem, z nadchodzącym Nowym Rokiem    
Pastorałką Śpij Maleńki Jezu… dziewczynki zakończyły inscenizację, głos zabrała Siostra Dyrektor przekazując najlepsze życzenia Świąteczne od Matki Generalnej Zgromadzenia SOB. Ojciec Wojciech wprowadził w istotę składanych życzeń i rozpoczął miły moment dzielenia się opłatkiem i kolędowania.