Formacja zakonna

Formacja zakonna

Pragniemy być w szkole Jezusa

Skoro powołanie jest inicjatywą Pana Boga, postaramy się dobrze przygotować swoje serca na służenie Bogu i ludziom.

Realizowane powołanie do wspólnoty zakonnej związane jest zawsze z przygotowaniem gleby – serca na ciągłe, trwałe zjednoczenie z Oblubieńcem. W każdej wspólnocie zakonnej wygląda ono podobnie.  

Formacja Sióstr 

        Formacja w życiu zakonnym, to nieustanne otwieranie się na miłość Bożą i kształtowanie serca, aby odpowiadało na tę miłość coraz większą miłością. Uczymy się życia zgodnego z wolą Bożą poprzez wzrastanie w łasce, przygotowanie do wypełniania z miłością ślubów: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa oraz do dojrzałego budowania wspólnoty i ofiarnej, codziennej służby. Uczymy się tego, wsłuchując się w Słowo Pana, jak Maryja, nosząc i rozważając je w swoich sercach. Wreszcie – każda z nas uczy się tego do końca życia, przygotowując się na ostateczne spotkanie z Tym, którego wybiera, jako jedyną miłość. Wszystko – dla Niego.

   Bezpośrednim przygotowaniem do życia konsekrowanego we wspólnocie zakonnej jest tzw. formacja podstawowa. Obejmuje ona następujące okresy: kandydaturę i postulat, nowicjat i juniorat.

   Postulat to czas wzajemnego poznawania i pierwszego wprowadzenia w duchowe i apostolskie życie naszej wspólnoty. Jest to okres dalszego rozeznawania powołania i przygotowania do nowicjatu. Obejmuje najpierw formację ludzką i chrześcijańską. Postulantki zapoznają się z duchowością i historią naszego Zgromadzenia, poszerzają wiedzę religijną oraz znajomość Pisma Świętego. Poznają również obowiązki i prace sióstr. Czas postulatu zazwyczaj trwa do roku a kończy się przyjęciem habitu i białego welonu.

    Nowicjat – jest czasem intensywnego, teoretycznego przygotowania do życia zakonnego. Siostry nowicjuszki pogłębiają znajomość Pisma Świętego, liturgii, zasad wiary i moralności. Pielęgnują modlitwę osobistą oraz są wprowadzane w zrozumienie i praktykowanie rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, w umiłowanie życia według przykładu Maryi, w duchowość i charyzmat Zgromadzenia. Poznają także naszą Regułę i Konstytucje. W naszym Zgromadzeniu nowicjat trwa dwa lata, z których pierwszy rok (kanoniczny). Nowicjat kończy się złożeniem pierwszej Profesji oraz przyjęciem konstytucji i krzyża zakonnego. Znaki zewnętrzne są symbolem konsekracji – przynależenia do Boga i niepodzielnego poświęcenia Jemu swojego serca i życia.

                                   

Juniorat – to czas, w którym Siostry przygotowują się, przez doświadczenie pierwszych lat życia konsekrowanego, do podjęcia ostatecznej decyzji i coraz bardziej pogłębiają odpowiedzialność za swoje życie zakonne. Pięcioletni okres ślubów czasowych przygotowuje do całkowitego oddania się Jezusowi w Ślubach Wieczystych. Uczymy się życia wg. wskazań naszych konstytucji.

     Śluby wieczyste –  Składając Wieczystą Profesję Siostry potwierdzają swoje wyłączne oddanie się Bogu na całe życie we wspólnocie zakonnej. Jako znak związania się z Bogiem i Zgromadzeniem podczas uroczystości liturgicznej siostry otrzymują obrączkę z napisem Oblubienica Jezusa Chrystusa.

    W modlitwie konsekracyjnej Biskup modli się: „Niechaj okaże się w nich skuteczna łaska Chrztu Świętego. Ich życie zakonne niech będzie naznaczone gorącą miłością do Ciebie, Boże. Złączone z Chrystusem w wierności, z całego serca oddane Kościołowi, dla wszystkich pełne dobroci, niechaj staną się dla dzisiejszego świata znakiem nadziei na spełnienie się w Tobie”.

    Formacja stała – permanentna …. Każda Siostra jest odpowiedzialna za wzrastanie w życiu duchowym. Mamy wiele okazji do odnowy osobistej i wspólnot poprzez coroczne rekolekcje, spotkanie formacyjne, wspólne rozważania Słowa Bożego i inne formy. Chcemy, aby do końca życia nasz wybór Boga i Jego miłości był świeży. Aby to było możliwe, staramy się dojrzewać w miłości, w wierze i w gotowości służby. Szukamy sposobów pogłębiania duchowości zgromadzenia i realizacji naszego charyzmatu w zmiennych warunkach czasu. Wkładając wysiłek w nieustanną formację, nadzieję pokładamy w Bogu. 

Siostry, bardziej jeszcze starajcie się umocnić wasze powołanie i wybór.
To bowiem czyniąc nie upadniecie nigdy.

                                                           (por. 2 P 1, 10)

POWOŁANIE JEST DROGĄ, KTÓRA WZYWA DO ZAUFANIA JEZUSOWI

A Pan przywołał do siebie tych, których upatrzył sobie w sercu, aby byli z Nim, a oni przyszli do Niego
                                                                 (por. Mk 3,13-14)