Kronika 2021 roku

Kronika 2021 roku

2021 rok

Święto Ofiarowania Jezusa w Świątyni 2.02.2021

40 dni po Bożym Narodzeniu, 2 lutego, przypada święto Ofiarowania Pańskiego zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Jest to pamiątka ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia.

Ofiarowanie Pańskie obchodzone jest w Kościele katolickim 2 lutego (w Kościele zachodnim) lub 15 lutego (w Kościołach wschodnich) i ma rangę święta liturgicznego. Dlaczego w Święto Matki Boskiej Gromnicznej zapalamy gromnice? Te świece mają chronić domostwa przed powodziami, burzami i gromami. Dzisiejsze święto zamyka również okres Bożego Narodzenia. W kościołach rozbiera się żłobki, w domach choinki, przestaje się również śpiewać kolędy. 

Chrystus opromienia swym światłem nasze życie i śmierć.

W tym samym dniu w Kościele powszechnym przypada Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, ustanowiony przez papieża Jana Pawła II.  Abp Gądecki podczas homilii wołał: „Trudno sobie dziś wyobrazić Kościół bez osób zakonnych, bez członków instytutów świeckich i stowarzyszeń życia apostolskiego, bez konsekrowanych dziewic i wdów. Bez ich modlitwy, ofiary i prowadzonych przez Was dzieł apostolskich, bez różnorodnych duszpasterstw, sanktuariów, szkół, posługi kaznodziejskiej, rekolekcyjnej, służby chorym i ubogim, bez mediów” .

Ich Ekscelencje, Najprzewielebniejsi Księża Biskupi, Drogie Zakonnice, Zakonnicy i Bracia Zakonni, Członkowie Instytutów Świeckich i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, Seminarzyści, Nowicjuszki i Nowicjusze, Postulantki i Postulanci w tym dniu spotykają się w każdej katedrze osoby życia konsekrowanego, by odnowić swoje śluby i przyrzeczenia.

Trudno sobie dziś wyobrazić Kościół bez osób zakonnych, bez członków instytutów świeckich i stowarzyszeń życia apostolskiego, bez konsekrowanych dziewic i wdów. Bez ich modlitwy, ofiary i prowadzonych przez Was dzieł apostolskich, bez różnorodnych duszpasterstw, sanktuariów, szkół, posługi kaznodziejskiej, rekolekcyjnej, służby chorym i ubogim, bez mediów.

Od wielu już lat (29) Kościół łączy Święto Ofiarowania Pańskiego z Dniem Życia Konsekrowanego.

Świeca, to nieodłączny znak chrześcijanina. Towarzyszy mu przez całe życie. Po raz pierwszy zapalamy ja dziecku w czasie chrztu świętego. Padają wówczas słowa „Podtrzymywanie tego światło powierza się wam rodzice i chrzestni”. Później Pierwsza Komunia Święta, z zapalonymi świecami wkraczaliśmy w progi naszych świątyń i ochoczym głosem wyznawaliśmy wiarę w Boga w Trójcy Jedynego, a przy tym wyrzekaliśmy się szatana i wszystkich spraw jego. Świecę zapaloną trzymało wielu z nas w czasie zawierania sakramentu małżeństwa, niektórzy podczas ślubów zakonnych. Wreszcie, gdy zbliża się nasz kres na ziemi, wręcza się do dłoni zapaloną gromnicę. Tradycja dodaje jeszcze, że poświęcone świece w dzisiejszym dniu, zapalano w czasie burz, gromów i epidemii. Gospodarze zapaloną gromnicą błogosławili swoje pola, zwierzęta i podwórza. Świece też zapalano w czasie świąt Matki Bożej pod jej obrazami. Dzisiaj, też wielu przyniosło gromnicę do Kościoła. Jest ona znakiem Jezusa Chrystusa, znakiem trwania przy Chrystusie, znakiem nadziei, wiary a zapalona oznacza czuwanie. Ta przyniesiona świeca do świątyni, pozwala nam zatrzymać się nad wydarzeniami, które miały miejsce dwa tysiące lat temu. Bo dzisiejszy dzień jest niejako przypomnieniem tamtych dni. Oto Maryja wraz z Józefem w czterdziesty dzień po narodzeniu Jezusa, zgodnie z prawem Mojżeszowym, niesie swego Syna do świątyni. Tak jak każda matka izraelska, pierworodne dziecko płci męskiej, ofiaruje Bogu. Przynosi syna do świątyni jak wszystkie matki, ale inaczej niż wszystkie. Bo od tej pory to Jezus bierze w posiadanie tę świątynię. Uświęca ją swoim nawiedzeniem. Świadkami tego wydarzenia jest dwoje staruszków; Symeon i Anna. Są oni symbolami parowiekowych oczekiwań całego narodu. Pobożni, gorliwi i czujni, najlepsi przedstawiciele Izraela, dostępują radości spotkania z przychodzącym Dzieciątkiem – Zbawicielem.

Maryja oddaje Dziecię w ręce starców. Oznacza to, że od tej pory daje swojego Syna, Jezusa, na służbę Bogu i ludziom. Daje swój największy skarb, daje wszystko, co posiada, daje samego Boga. Powierza Go w godne ręce. To nie są ręce Heroda zbrodniarza, to nie są ręce ludzi nienawistnych. To nie są ręce lekarza, który już przestał stać na straży życia człowieka, życia dziecka poczętego, życia nieuleczalnie chorego. To są ręce, które czekają na Mesjasza Pańskiego. Od razu rozpoznali w tym Dzieciątku Boga i wyśpiewują Mu hymn uwielbienia, że mogą spokojnie odejść do domu Boga.

„Niegdyś święto Ofiarowania Pana Jezusa miało dla mnie charakter wybitnie maryjny – podaje jedna z Sióstr. Wielkim przeżyciem było poświęcenie gromnicy i głęboka wiara, że jej światło obroni mnie i moich bliskich od złego. Teraz ten dzień poszerzył się o jeszcze inny wymiar. Jest to dzień wdzięczności za dar powołania i ofiarowania swego życia Temu, który mnie wezwał do szczególnej bliskości z Nim. Maryja i Józef, Symeon i Anna – to wzory postaw, które są dla mnie okazją do weryfikacji mego życia i postawienia sobie pytań: jak oczekuję i czuwam, jak poszukuję Bożego oblicza, Jego znaków i Jego woli. Mam bowiem świadomość, że powołanie to dar, który nieustannie trzeba pielęgnować. Ten dzień jest także dla mnie wielką radością, bo jest dniem jedności z innymi zgromadzeniami. Gromadzimy się na Eucharystii jako jedna wielka rodzina odnawiając śluby, ofiarowując swoje życie Bogu, by jeszcze pełniej poprzez rady ewangeliczne – czystości, ubóstwa i posłuszeństwa – służyć Kościołowi i bliźnim. Uroczysta msza z tej okazji została odprawiona w również w każdym Domu naszego Zgromadzenia. Dzisiejszego dnia również wszystkie Siostry uroczyście odnowiły Śluby zakonne składane Panu Bogu. Jest to więc nasz wielki, uroczysty Dzień.

I tu warto wspomnieć wielką radość konsekrowanych … .

Młodzi Konsekrowani

12.02.2021 r. – Obchodzimy dziś 29 Światowy Dzień Chorego

Światowy Dzień Chorego – obchodzony jest corocznie 11 lutego w liturgiczne święto Matki Bożej z Lourdes, ustanowiony przez papieża Jana Pawła II w dniu 13 maja 1992 roku w liście do przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia kardynała Fiorenza Angeliniego.

Miało to miejsce w 75. rocznicę objawień fatimskich i w 11. rocznicę zamachu na życie świętego papieża. Ogólnoświatowe obchody tego Dnia odbywają się co roku w którymś z sanktuariów maryjnych na świecie.

ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA NA XXIX ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 2021 r.

Modlitwa za chorego do Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Matko Boska Nieustającej Pomocy,

Twój Boski Syn, którego na ręku trzymasz, wysłuchuje każdą Twoją prośbę. Poleć Mu także chorego, za którego dzisiaj w pokorze modlę się do Ciebie. Rzeknij tylko słowo a chory wróci do zdrowia. Nie odmawiaj mi tej łaski, chorzy mają szczególne prawo do Twej dobroci. Proś przeto Jezusa, aby nam to drogie życie zachował. Ty sama bądź dla chorego dobrą i miłosierną Lekarką a przy Twojej Pomocy z pewnością uzyska utracone siły. Gdyby jednak Bóg, którego wola rządzi światem, inaczej postanowił, wspomóż o Matko chorego i daj mu siłę, aby przyjął kielich goryczy i zdał się spokojnie na rozporządzenia Boga Wszechmocnego. Daj mu cierpliwość, broń od rozpaczy. Matko, Ty jesteś tak potężna, możesz nas pocieszyć. Jesteś Matką Najlepszą, pragniesz nas uratować. Wysłuchaj więc nas łaskawie i przyjdź nam z pomocą. Amen.

Nie jest dobrze, żeby chory był sam … .

Każde łóżko chorego to sanktuarium cierpienia, w którym Chrystus jest obecny w cierpiącym człowieku – pisali dziś Biskupi archidiecezji lubelskiej.

W naszym Domu, jak każdego roku spotykamy się w naszej kaplicy, lecz w mniejszym gronie. Jednak ze względu na pandemię większość chorych uczestniczyła w sposób duchowy tworząc modlitewną wspólnotę.

Mroźna zima w DPS – luty 2021 rok

Jedzie pani Zima
na koniku białym,
spotkały ją dzieci,
pięknie powitały.
Droga pani Zimo,
sypnij dużo śniegu,
żeby nam saneczki
nie ustały w biegu.

                                                      ZIMA – Hanna Ożogowska   

I na koniec miły widok dzieci z bałwankami … .

                JEDZIE ZIMA  – Cz. Janczarski

  Przypłynęła chmura sina.

Od północy wiatr zacina. Kot wyjść z domu nie ma chęci.

Coś się tam na dworze święci!

Kraczą wrony na parkanie: – Jedzie zima, groźna pani!     

I już lecą z nieba śnieżki, zasypują drogi, ścieżki, pola, miedzę i podwórka, dach, stodoły, budę Burka.  

Kraczą wrony na jabłoni: – Jedzie zima parą koni!  

Mróz ściął lodem brzeg strumyka. Zając z pola w las pomyka.

Krasnalowi zmarzły uszy, już spod pieca się nie ruszy!  

Kraczą wrony na brzezinie: – Oj, nieprędko zima minie!

Wielki post 2021 roku w naszym Domu.

Życie to droga – podaje tygodnik Niedziela, często pełna wyrw, nierówności, zakrętów. Iść nią nie jest łatwo. Wielki Post to także droga. Czterdziestodniowa droga wyzbywania się złych przyzwyczajeń, odrzucania grzechu i walki ze swoim charakterem. Ponad czterdziestodniową drogą ku Życiu, ku Zbawieniu staramy się iść razem z cierpiącym Jezusem. Aby prawdziwie zmartwychwstać, najpierw trzeba prawdziwie umrzeć. Uśmiercając grzech, zło, rodzimy miłość. Zapominając o sobie, przypominamy sobie o Bogu i bliźnich.

Idziemy drogą krzyżową

Już od pierwszego piątku rozpoczynamy z naszymi dziewczętami przeżycia drogi krzyżowej, którą szedł sam nasz Zbawiciel. Mieszkanki chętnie biorą udział, włączają się w przeżycia każdej Stacji Drogi Krzyżowej. Chętnie tłumaczą cierpienia Jezusa a co najważniejsze pragną Panu Jezusowi towarzyszyć w cierpieniu czyniąc dobre uczynki.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami… .

 

 

 

 

 


Comments are closed.